Komisja Europejska przyjęła plan prac na lata 2025-2030 w zakresie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów i etykietowania energetycznego; na liście priorytetowych produktów, odnośnie których wymogi rozporządzenia mają być wdrożone w ciągu najbliższych pięciu lat, znalazły się stal i aluminium.
Plan zawiera wykaz produktów, które należy traktować priorytetowo w celu wprowadzenia wymogów dotyczących ekoprojektu i etykietowania energetycznego w ciągu najbliższej pięciolatki
Plan zawiera wykaz produktów, które należy traktować priorytetowo w celu wprowadzenia wymogów dotyczących ekoprojektu i etykietowania energetycznego w ciągu najbliższej pięciolatki. Będzie to sprzyjać produkcji zrównoważonych, nadających się do naprawy, energooszczędnych produktów o obiegu zamkniętym w całej Europie, zgodnie z „Czystym ładem przemysłowym” i kompasem na rzecz konkurencyjności.
Wymagania dotyczące wybranych produktów będą koncentrować się na ich wydajności: minimalnej trwałości, minimalnej efektywności energetycznej i zasobooszczędności, dostępności części zamiennych lub minimalnej zawartości materiałów pochodzących z recyklingu.
Ponadto obowiązkowe informacje o produktach będą obejmować ich ślad węglowy i środowiskowy. Informacje te będą w dużej mierze dostarczane za pośrednictwem cyfrowego paszportu produktu lub, w przypadku produktów z etykietami energetycznymi, za pośrednictwem europejskiego rejestru produktów na potrzeby etykietowania energetycznego (EPREL).
Komisja twierdzi, że przy opracowywaniu wymogów dotyczących ekoprojektu weźmie pod uwagę wymagania małych i średnich przedsiębiorstw, zwłaszcza mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw o średniej kapitalizacji. Planuje zapewnić dostosowane do potrzeb wsparcie, aby pomóc im w spełnieniu wymogów.
Do grupy priorytetowych produktów w zakresie wymogów dotyczących ekoprojektu i etykietowania energetycznego zaliczono – obok stali i aluminium – również wyroby włókiennicze (ze szczególnym uwzględnieniem odzieży), meble, opony i materace. Ponadto Komisja wprowadzi środki horyzontalne do wymogów dotyczących możliwości naprawy produktów takich jak elektronika użytkowa i małe urządzenia gospodarstwa domowego. Obejmie to wprowadzenie punktowej oceny możliwości naprawy produktów o największym potencjale oraz wymogów dotyczących możliwości recyklingu sprzętu elektrycznego i elektronicznego.
Wybór produktów uwzględnionych w niniejszym planie prac opiera się na pluralistycznym procesie z udziałem zainteresowanych stron i odzwierciedla zarówno wkład zainteresowanych stron, jak i państw członkowskich. Opiera się on na dogłębnej analizie technicznej i kryteriach związanych w szczególności z celami UE w zakresie klimatu, środowiska i efektywności energetycznej, a także na szeroko zakrojonym procesie konsultacji, w tym za pośrednictwem forum ds. koprojektu.
Zharmonizowane wymogi dotyczące zrównoważonego charakteru produktów na szczeblu UE wzmocnią jednolity rynek, zapobiegną barierom w handlu, poprawią równe warunki działania, zmniejszą obciążenia administracyjne i wzmocnią globalną konkurencyjność przedsiębiorstw oferujących zrównoważone produkty.
Wymogi dotyczące ekoprojektu i etykietowania energetycznego zostaną określone w drodze aktów delegowanych w odniesieniu do poszczególnych produktów lub grup podobnych produktów. Będzie to oparte na dokładnych badaniach przygotowawczych i ocenach skutków. Będzie ona angażować zainteresowane strony w cały proces, w tym w ramach niedawno utworzonego forum ds. ekoprojektu.
Prace w odniesieniu do niektóre produktów związanych z energią będą nadal trwały podstawie dyrektywy w sprawie ekoprojektu, a odpowiednie wymogi zostaną przyjęte nie później niż 31 grudnia 2026 r.
Środki te mają być zgodne z Clean Industrial Deal, serią wniosków legislacyjnych służących obniżeniu ceny energii, stworzeniu miejsc pracy i ustanowieniu warunków niezbędnych do uczynienia dekarbonizacji „motorem wzrostu” dla europejskiego przemysłu. Strategia CID jest skierowana do energochłonnych gałęzi przemysłu, takich jak sektor stalowy, metalowy i chemiczny, a także do sektora czystych technologii.
Niektórzy członkowie branży opakowaniowej wyrazili swoje poparcie dla tego środka, ale inni podzielili się swoimi zastrzeżeniami. Europejska Federacja Szkła Opakowaniowego (FEVE) obawia się finansowego wyróżnienia niektórych sektorów kosztem szkła opakowaniowego – na czym mogłyby stracić zwłaszcza firmy z sektora MiŚP. Z kolei Konfederacja Europejskiego Przemysłu Papierniczego (Cepi) twierdzi, że umowa nie zapobiega przenoszeniu procesów produkcyjnych poza UE w celu uniknięcia europejskich przepisów środowiskowych (tzw. „carbon leakage”).
Opracowano na podstawie informacji Komisji Europejskiej
