Belgia uruchamia zaawansowane testy niewidzialnych znaków wodnych, technologii ułatwiającej rozdzielanie i recykling giętkich opakowań do żywności. Tym samym staje się pierwszym europejskim krajem, który podjął takie działania. Inicjatywa ma na celu wsparcie realizacji celów odzysku surowców Unii Europejskiej.
Testowanie technologii w warunkach rzeczywistych pozwoli odpowiedzieć na pytanie, czy sprawdzi się ona w codziennej praktyce sortowni odpadów (fot.: Fost Plus)
Belgia jako pierwsza rozpoczęła zakrojoną na szeroką skalę próbę wykrywania giętkich opakowań spożywczych – zbieranych za pomocą worków na PMD (czyli odpady z plastiku, metalu oraz kartony po napojach) – w sortowni opakowań niespożywczych. W próbie tej wykorzystano technologię nanoszenia na opakowania niewidocznych cyfrowych znaków wodnych.
Koordynatorem tego innowacyjnego projektu została Fost Plus, belgijska organizacja zajmująca się recyklingiem i ponownym wykorzystaniem opakowań z gospodarstw domowych, we współpracy z firmami takimi jak Mondelēz International, Ferrero, PepsiCo i Pladis. W tym celu wykorzystuje technologię, która opiera się na niewidocznych dla oka cyfrowych znakach wodnych umieszczanych na opakowaniach. Znaki te pozwalają sortowniom na rozróżnienie opakowań spożywczych wykonanych z giętkich materiałów foliowych od opakowań niespożywczych. „Można to porównać do kodu QR, który jest niewidoczny dla ludzkiego oka, ale zawiera informacje o tym, co wcześniej znajdowało się w opakowaniu” – wyjaśnia Philippe Gendebien, kierownik ds. innowacji biznesowych w Fost Plus. Gdy opakowanie trafia do sortowni za pośrednictwem worka na PMD, kamery na linii sortującej mogą odczytać ten kod i automatycznie przypisać dany element do właściwego strumienia odpadów.
„Podczas gdy już dziś rozdzielamy opakowania na 16 strumieni materiałowych, ta technologia pozwala nam zrobić kolejny krok – a mianowicie odróżnić opakowania spożywcze od niespożywczych” – podkreśla Gendebien.
Rygorystyczne przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności
Rozróżnienie między opakowaniami spożywczymi a niespożywczymi ma kluczowe znaczenie, ponieważ rygorystyczne przepisy regulują stosowanie tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w opakowaniach do żywności, aby zapewnić jej bezpieczeństwo. Do tej pory jedynie recyklingowany PET pochodzący z butelek po napojach lub plastikowych tacek był dopuszczony do ponownego użycia w opakowaniach do żywności. Wprowadzenie cyfrowych znaków wodnych mogłoby zrewolucjonizować ten proces, znacznie zwiększając wskaźnik recyklingu opakowań giętkich.
Philippe Gendebien: „Co najmniej 95 procent opakowań PET sortowanych z pojemników PMD stanowiły pierwotnie również opakowania spożywcze, dlatego wytwarzane z nich tworzywo sztuczne z recyklingu nadaje się do kontaktu z żywnością. W przypadku innych opakowań giętkich było to znacznie trudniejsze, ponieważ obecna technologia w sortowniach nie pozwala na oddzielenie opakowań spożywczych od niespożywczych. Dzięki wykonaniu tego dodatkowego kroku, poprzez wykorzystanie cyfrowych znaków wodnych, staramy się pomóc w domknięciu obiegu i ponownym przekształcaniu paczek po chipsach czy owijek po ciastkach w opakowania do żywności.”
Europejskie cele i HolyGrail 2030
Wspomniana technologia jest testowana w ramach European HolyGrail 2030 – Circular Packaging Consortium Program (europejskiego konsorcjum na rzecz opakowań o obiegu zamkniętym HolyGrail 2030), wspieranego przez Europejskie Stowarzyszenie Marek AIM. Celem jest zbadanie potencjału zaawansowanych technologii sortowania oraz osiągnięcie unijnych celów w zakresie recyklingu. Inicjatywa wpisuje się w nowe europejskie rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), które nakazuje, aby do 2030 roku plastikowe opakowania do żywności zawierały co najmniej 10% materiału pochodzącego z recyklingu.
Krok w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym
W Belgii próby sortowania są prowadzone przez Fost Plus. Wstępnie posortowane bele folii są transportowane z Belgii do centrum sortowniczego niemieckiej firmy Hündgen Entsorgung, które jest wyposażone w specjalne kamery o wysokiej rozdzielczości, zdolne do odczytywania cyfrowych znaków wodnych – dzięki technologii opracowanej przez Digimarc i Pellenc ST. Jest to również pierwsza, przeprowadzona na skalę ogólnokrajową próba na kontynencie europejskim, która wykorzystuje pokonsumenckie opakowania giętkie.
Philippe Gendebien podkreśla: „Belgia jest już pionierem w dziedzinie recyklingu opakowań, a dzięki ‚HolyGrail 2030 – Circular Packaging’ robimy kolejny krok naprzód. Nie testujemy tej technologii w laboratorium, lecz na opakowaniach, których konsumenci rzeczywiście używają i które wyrzucają. To jedyny sposób, aby dowiedzieć się, czy działa ona w praktyce, w której opakowania mogą być pogniecione, uszkodzone lub brudne. Jeśli próba zakończy się sukcesem, otworzy to nowe możliwości osiągnięcia europejskich celów w zakresie materiałów pochodzących z recyklingu w opakowaniach do żywności i jeszcze bardziej wzmocni belgijski łańcuch recyklingu.”
Opracowano na podstawie informacji Fost Plus
