Niemcy dokonały transpozycji rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych do prawa krajowego – podnosząc kwoty recyklingu dla różnych materiałów oraz rewidując zasady licencjonowania i finansowania.
Niemcy dostosowały krajowe przepisy do wymogów unijnego rozporządzenia PWPR
Nowa ustawa o wdrażaniu przepisów o opakowaniach (VerpackDG) zastąpi dotychczasową ustawę o opakowaniach (VerpackG), która weszła w życie w styczniu 2019 roku. W nowo obowiązujących przepisach podniesiono kwoty recyklingu.
Od 2028 roku aluminium i metale żelazne muszą osiągnąć wskaźnik recyklingu na poziomie 95% każde. Tworzywa sztuczne muszą osiągnąć 75% poziom recyklingu– z całkowitej kwoty 70% musi być poddawane recyklingowi mechanicznemu. Oczekuje się, że ta zmiana ograniczy ilość odpadów z tworzyw sztucznych spalanych po zakończeniu ich cyklu życia.
Zgodnie z rozporządzeniem, instytucje takie jak systemy dualne (działające równolegle z publiczną zbiórką śmieci komunalnych) oraz organizacje rozszerzonej odpowiedzialności producenta (EPR) muszą przeznaczać minimalną część swoich budżetów na środki zapobiegające powstawaniu odpadów opakowaniowych. Dodatkowo muszą one wprowadzić środki promujące opakowania wielokrotnego użytku i ponowne napełnianie; mogą one obejmować finansowanie zalążkowe dla nowych systemów wielokrotnego użytku lub publiczne kampanie uświadamiające, które promują takie rozwiązanie.
Obowiązkowe licencjonowanie zostanie rozszerzone na wszystkie organizacje, które realizują wymogi EPR za wielu producentów. Producenci, którzy czynią to we własnym zakresie, muszą ubiegać się o indywidualne licencje.
Wprowadzony zostanie zautomatyzowany proces w celu usprawnienia procedury licencjonowania, który będzie nadzorowany przez Centralny Rejestr Opakowań (ZSVR). O ile wcześniej za finansowanie ZSVR były odpowiedzialne systemy dualne oraz operatorzy branżowi, teraz od producentów i organizacji ubiegających się o licencję oczekuje się współfinansowania rejestru.
Opracowano na podstawie informacji serwisu Packaging Europe
